Peygamber Efendimizin Hhayat─▒ ─░zle

Peygamber Efendimizin ├ľl├╝m├╝ (Salih Suru├ž)

Efendimizin M├╝sl├╝manlarla Hel├ólle┼čmesi Res├╗l-i Ekrem, hastal─▒─č─▒n─▒n en ┼čiddetli oldu─ču bir g├╝nde as-hab─▒yla hel├ólle┼čmeyi arzu etti. Yine, bir taraftan Hz. Ali’ye, di─čer taraftan da Fazl b. Abbas Hazretler-ine dayanarak g├╝├žl├╝kle aya─ča kalkt─▒ ve mescide gitti. Minbere ├ž─▒k─▒p oturdu.Hz. Bil├óPe de (r.a.) ┼ču emri verdi: “Halka nida et; mescide toplans─▒nlar. Onlara vasiyet etmek isterim. Bu, benim son vasiyetim olacakt─▒r!” Hz. Bil├ól, emri yerine getirdi. Bir anda toplanan halk─▒, mes-cid almaz oldu. Res├╗l-i Kibriya Efendimiz, Allah’a hamd ve senadan sonra Ashab-─▒ Kiram’a ┼č├Âyle hitab etti:

“Ey insanlar!.. Sizden ayr─▒lma vaktim olduk├ža yakla┼čm─▒┼čt─▒r! Sizden birine vurmu┼čsam, i┼čte s─▒rt─▒m, gelsin vursun! Birinizin mal─▒n─▒ alm─▒┼čsam, gelsin, hakk─▒n─▒ als─▒n! Sak─▒n hak sahibi, ┼čayet k─▒sas talebinde bulunursam, ‘Res├╗lullah bana dar─▒l─▒r.’ diye d├╝┼č├╝nmesin! Bilmelisiniz ki, benden hakk─▒n─▒ isteyene dar─▒lmak, benim f─▒trat─▒mda yoktur. Benim yan─▒mda en sevimliniz, hakk─▒ varsa, gelip benden onu isteyen kimsedir veyahut hel├ól edendir. Ben, Rabbimin huzuruna, ├╝zerimde kul hakk─▒ olmadan varmak istiyorum!”" Bir anda ortal─▒─ča hazin bir s├╝k├╗t ├ž├Âkt├╝. Res├╗l-i Ekrem Efendimiz, s├Âz-lerini tekrarlad─▒: “Ey insanlar!.. Kime vurmu┼čsam, i┼čte s─▒rt─▒m, gelsin vur-sun! Her kimin benden alaca─č─▒ varsa, i┼čte mal─▒m, gelsin als─▒n!”" Cemaat i├žinden biri aya─ča kalkt─▒: “Y├ó Res├╗lallah!.. Sizden ├╝├ž dirhem alaca─č─▒m var!”

Peygamber Efendimiz, “Ben bu hususta hi├ž kimseyi yalanlamam ve hi├ž kimseye ‘Yemin et.’ diye teklif de etmem; ancak, bu ├╝├ž dirhemin zim-metime nas─▒l ge├žti─čini ├Â─črenmek isterim!” dedi. Adam, “Y├ó Res├╗lallah!.. Bir defas─▒nda huzurunuza bir fakir gelmi┼čti. Bana, fakire ├╝├ž dirhem vermemi emrettiniz. Ben de verdim. ─░┼čte, is-tedi─čim, bu ├╝├ž dirhemdir!” dedi. Res├╗l-i Ekrem Efendimiz, “Do─čru s├Âyl├╝yorsun!” dedikten sonra, “Ey Fadl!.. Buna ├╝├ž dirhem ver!” buyurdu.”

Peygamberimizin Son Namaz K─▒ld─▒r─▒┼č─▒

Hz. Eb├╗ Bekir, M├╝sl├╝manlara ├Â─čle namaz─▒n─▒ k─▒ld─▒r─▒yordu. Bu s─▒rada Res├╗l-i Kibriya Efendimiz, bedeninde bir hafiflik hissetti. Hz. Abbas ile Hz. Ali’nin yard─▒m─▒yla yava┼č yava┼č Mescid-i ┼×erife ├ž─▒kt─▒. Hz. Eb├╗ Bekir, Fahr-i ├élem Efendimizin gelmekte oldu─čunu an-lay─▒nca, geri ├žekilmek istedi. Efendimiz, yerinde durmas─▒ i├žin i┼čaret etti. Sonra Hz. Eb├╗ Bekir’in yan─▒na oturtulmas─▒n─▒ emir buyurdu. Hz. Eb├╗ Bekir’in sol taraf─▒na g├Ât├╝r├╝p oturttular. Hz. Eb├╗ Bekir ayakta, oturmu┼č olan Efendimize t├óbi oldu.” Res├╗l-i Kibriya Efendimizin Mescid-i ┼×erifte M├╝sl├╝manlara k─▒ld─▒rd─▒─č─▒ son namaz budur!

Hz. Cebrail ‘in, Hat─▒r─▒n─▒ Sormak ─░├žin Geli┼či Rebi├╝levvel ay─▒n─▒n onu, Cumartesi g├╝n├╝ idi. Peygamber Efendimizin hayat─▒nda, Hz. Eb├╗ Bekir 17 vakit namazk─▒ld─▒rm─▒┼čt─▒r. Cen├ób-─▒ Hakk taraf─▒ndan Cebrail (a.s.) geldi, Res├╗l-i Kibriya Efendim-izin h├ól ve hat─▒r─▒n─▒ sordu. “Ey Ahmed!..” dedi, “Y├╝ce Allah, sana ikram olarak beni g├Ânderdi. Sana soraca─č─▒ ┼čeyi senden ├žok daha iyi bildi─či h├ólde, sana, ‘Kendini nas─▒l buluyorsun?’ diye soruyor.” Rabb-i Rah├«mine kavu┼čman─▒n hasretini y├╝re─činde duyan Fahr-i K├óin-at Efendimiz, “Ey Cebrail!.. Kendimi bayg─▒n ve s─▒k─▒nt─▒l─▒ bir h├ólde g├Âr├╝yorum!” diye cevap verdi.”

Vefatindan Bir Gun Evvel

Rebi├╝levvel ay─▒n─▒n 11 ‘i, Pazar g├╝n├╝ÔÇŽCin ve insin peygamberi Hz. Muhammed (a.s.m.), yata─č─▒nda, ┼čiddetli ate┼čler i├žinde idi. Etraf─▒nda Ezvac─▒ T├óhirat vard─▒. Ba┼čucunda Hz. ├éi┼če Validemiz oturuyordu. Bu s─▒rada Hz. ├ťsame, ordug├óhtan gelip Huzuru Saadetlerine girdi. Efendimiz, dalg─▒n yat─▒yordu. Yerinden k─▒m─▒ldayacak h├óli yoktu. Hz. ├ťsame, m├╝barek ellerini ve ba┼člar─▒n─▒ ├Âpt├╝. ─░├ži h├╝z├╝n ve keder doluydu. Azam├« h├╝rmet i├žinde K├óinat─▒n Efendisinin kar┼č─▒s─▒nda ayakta durdu. Efendimiz ona bir ┼čey s├Âylemedi. S├ódece ellerini g├Â─če kald─▒rd─▒ ve onun ├╝zerine s├╝rd├╝. Ona dua etti─či anla┼č─▒ld─▒. Res├╗li Ekrem Efendimizin duas─▒n─▒ alan Hz. ├ťsame, do─čruca ordusunun ba┼č─▒na d├Ând├╝.

Hz. Cebrail ‘in ─░kinci Geli┼či Rebi├╝levvel ay─▒n─▒n 11 ‘i, Pazar g├╝n├╝ÔÇŽ

Hz. Cebrail, yine hat─▒rlar─▒n─▒ sormak ├╝zere geldi. Bu esnada Yemen’de peygamberlik d├óva eden yalanc─▒ Esvedi Ans├«’nin ├«dam olundu─čunu haber verdi. Res├╗li Ekrem Efendimiz de bu haberi Ashab─▒ Kiram’a bildirdi.

O Pazartesi Hayat─▒nda m├╝him h├ódiselerin meydana geldi─či pazartesi g├╝n├╝ÔÇŽ Re-bi├╝levvel ay─▒n─▒n 12′siÔÇŽ B├Âyle bir pazartesi g├╝n├╝nde m├╝barek g├Âzlerini d├╝nyaya a├žm─▒┼člard─▒. Bu g├╝n de, Res├╗l-i Kibriya Efendimizin bir ara hastal─▒─č─▒ hafifleyip kendine geldi. Bu hafifli─či hisseder etmez ata─č─▒ndan kalkt─▒. Haz─▒rl─▒k-lar─▒n─▒ yaparak Mescid-i ┼×erife te┼črif etti. O s─▒rada Ashab-─▒ Kiram saf ba─člay─▒p Hz. Eb├╗ Bekir’in arkas─▒nda sabah namaz─▒ k─▒l─▒yordu. K├óinat─▒n Efendisi, bu nur├ón├« manzaray─▒ g├Ârmekle son derece sevindi, hatt├ó tebess├╝m buyurdu. Kendileri de Hz. Eb├╗ Bekir’e
uyarak namaz─▒n─▒ eda etti. Res├╗l-i Ekrem Efendimizi, aralar─▒nda m├╝tebessim bir s├«ma ile g├Âren sahab├«ler, b├╝t├╝n b├╝t├╝n s─▒hhat zann─▒yla son derece sevindiler.

Peygamber Efendimiz, H├╝cre-i Saadetlerinde

Son g├╝n├╝n sabah namaz─▒n─▒ Hz. Eb├╗ Bekir’e uyup ashab─▒n─▒n aras─▒nda k─▒larak onlar─▒ sevince garkeden Fahr-i K├óinat, namaz─▒n edas─▒ndan sonra yine H├╝cre-i Saadetine d├Ând├╝. Yataklar─▒na yatt─▒lar. Bu arada, Kumandan Hz. ├ťsame, son defa kendisiyle vedala┼čmak ├╝zere geldi. Res├╗l-i Ekrem, “Allah’─▒n bereketiyle art─▒k hareket et!” buyurdu. Emri alan Kumandan Hz. ├ťsame b. Zeyd, do─čruca ordug├óha gidip m├╝c├óhidlere hareket emrini verdi. Hz. Eb├╗ Bekir ‘in, ─░zin ─░steyip S├╝nh ‘taki Evine Gidi┼či Pazartesi g├╝n├╝, Hz. Eb├╗ Bekir de, Fahr-i K├óinat Efendimizin duru-munun bir ara iyile┼čti─čini farketmi┼čti. Bunun i├žin huzura girip, “Y├ó Res├╗lallah!., Allah’a hamdolsun! O’nun l├╝tuf ve keremi ile sa─č salim sa-baha ├ž─▒kt─▒n─▒z! M├╝saade buyurursan─▒z, S├╝nh’taki evime gideyim.” dedi. Res├╗l-i Kibriya Efendimiz, “Olur.” buyurdu. Bunun ├╝zerine Hz. Eb├╗ Bekir, S├╝nh’taki evine gitti.”

M├╝sl├╝manlara ve Ev Halk─▒na Son Sesleni┼či

Son g├╝nÔÇŽ Pazartesi g├╝n├╝ÔÇŽ

Res├╗l-i Kibriya Efendimizin m├╝barek dillerinden ┼ču c├╝mleler d├Âk├╝l├╝yordu:
“Ey insanlar!.. Karanl─▒k gece k─▒talar─▒ gibi fitneler geliyordur!
“Ey insanlar!.. Siz bana kar┼č─▒ hi├žbir ┼čeyle delil bulamazs─▒n─▒z; z├«ra ben, ancak Allah’─▒n Kitab─▒ Kur’├ón’─▒n hel├ól k─▒ld─▒─č─▒n─▒ hel├ól, haram k─▒ld─▒─č─▒n─▒ da haram k─▒ld─▒m!
“Ey k─▒z─▒m F├ót─▒ma!.. Ey halam Saf─▒yye!.. Allah kat─▒nda makbul olacak ameller i┼čleyiniz (Bana g├╝venmeyiniz)! ├ç├╝nk├╝ ben, sizi Allah’─▒n aza-b─▒ndan kurtaramam!”

Peygamberimizin, Hz. F├ót─▒ma ‘ya S├Âyledikleri
Hz. F├ót─▒ma, Res├╗l-i Ekrem’in hayatta kalm─▒┼č olan biricik k─▒z─▒ idi. K├óin-at─▒n Efendisinin evl├ód sevgisini kendisiyle tatmin etti─či tek evl├ód─▒..
Hz. F├ót─▒mat├╗’z-Zehra, g├╝zel ahl├ókta, y├╝r├╝y├╝┼čte, oturu┼čta, kalk─▒┼čta Peygamber Efendimize en ├žok benzeyen evl├ód─▒ idi. Res├╗l-i Ekrem, hastal─▒─č─▒n─▒n son g├╝n├╝nde bir ara biricik k─▒z─▒, g├╝zel ahl├ók ve zarafet tims├óli Hz. F├ótima’y─▒ yan─▒na ├ža─č─▒rd─▒.
Hz. F├ót─▒ma gelince, onu sol taraf─▒na oturttu. Ona gizlice bir ┼čey s├Âyledi.
Hz. F├ót─▒ma’y─▒ birden bir h├╝z├╝n ve keder havas─▒ kaplad─▒. Arkas─▒ndan g├Âzya┼člar─▒ bo┼čanmaya ba┼člad─▒.
Peygamber Efendimiz, sonra yine bu g├╝zide k─▒z─▒na gizlice bir ┼čey daha s├Âyledi. Bu sefer, biraz evvel g├Âzya┼č─▒ d├Âken Hz. F├ót─▒ma, birden g├╝l├╝mseyip sevinmeye ba┼člad─▒. O s─▒rada orada bulunan Hz. ├éi┼če, daha sonra bunun sebebini sorunca, Hz. F├ót─▒ma ┼ču cevab─▒ verir: “├ľnce bana pek yak─▒nda d├╝nyadan ve benden ayr─▒laca─č─▒n─▒ s├Âyledi; bunun i├žin a─člad─▒m! Sonra da ‘Ailem i├žinde en evvel bana sen kavu┼ča-caks─▒n.’ deyince de sevindim!”

Son AnlarÔÇŽ

Rebi├╝levvel ay─▒n─▒n 12′si, Pazartesi g├╝n├╝ÔÇŽ G├╝ne┼č, bat─▒ya do─čru kay─▒yordu. Res├╗l-i Kibriya Efendimizin m├╝barek ba┼član, Hz. ├éi┼če’nin kuca─č─▒nda, g├Â─čs├╝ne dayal─▒ idi. Art─▒k, nefes al─▒p vermekte g├╝├žl├╝k ├žekiyordu. Dili Allah’─▒ zikretmekle me┼čguld├╝: “Allah’─▒m, beni Refik-i ├él├ó’ya* ula┼čt─▒r!”
duas─▒n─▒ tekrarl─▒yordu. Bu esnada bile ├╝mmetime ir┼čadda bulunmaktan geri durmuyordu: “Elleri-nizdeki k├Âlelerinize iyi davran─▒n─▒z! Namaza, namaza dikkat ve devam ediniz!” diyordu. Bu hazin manzara, orada bulunan Hz. F├ót─▒ma’n─▒n y├╝re─čini ├ódeta da─čl─▒yordu. Bir ara Res├╗l-i Kibriya Efendimizi ba─čr─▒na bast─▒; “Vay, babam─▒n ├žekti─či ─▒zd─▒raba!..” diyerek g├Âzlerinden ya┼člar bo┼čanmaya ba┼člad─▒. Peygamber Efendimiz, “Bug├╝nden sonra baban hi├žbir ─▒zd─▒-rap ├žek-meyecektir.” buyurdu ve il├óve etti: “K─▒z─▒m, sak─▒n a─člama! Ben vefat et-ti─čim zaman ‘─░nn├ó lillah ve ─░nn├ó ileyhi raci├╗n.’de.”"

Hz. Cebrail ile Hz. Azrail ‘in Birlikte Geli┼čleri
Res├╗l-i Kibriya Efendimiz, bu f├ón├« d├╝nyada art─▒k son dakikalar─▒n─▒ ya┼č─▒yordu. Bu esnada, Hz. Cebrail, Hz. Azrail’le geldi. Res├╗l-i Kibriya Efendimiz-in h├ól ve hat─▒r─▒n─▒ sordu; sonra, “├ľl├╝m mele─či Azrail, i├žeri girmek i├žin izninizi ister!” dedi.
Res├╗l-i Kibriya Efendimiz m├╝saade edince, Hz. Azrail i├žeri girdi.
Efendimizin ├Ân├╝ne oturdu.
“Y├ó Res├╗lallah!..” dedi, “Y├╝ce Allah, senin her emrine itaat etmemi bana emretti. ─░stersen ruhunu alaca─č─▒m, istersen sana b─▒rakaca─č─▒m!”
Res├╗l-i Kibriya Efendimiz, Hz. Cebrail’e bakt─▒. O da, “Y├ó Res├╗lallah, Mele-i ├él├ó seni beklemektedir!” dedi. Bunun ├╝zerine, H├ótem├╗’1-Enbiya Efendimiz, “Y├ó Azrail, gel, memuri-yetini yerine getir.” diye buyurdu.” Peygamberimizin, Rabbine Kavu┼čmas─▒ M├╝barek ba┼član Hz. ├éi┼če’nin kuca─č─▒nda, g├Â─čs├╝ne dayal─▒ idi. Yan─▒nda su kab─▒ vard─▒. ─░ki elini suya bat─▒r─▒p ─▒slak ellerini m├╝barek y├╝z├╝ne s├╝rd├╝. M├╝barek dudaklar─▒ndan “L├ó ilahe ─░llallah.” c├╝mlesi d├Âk├╝ld├╝. Sonra ellerini y├╝z├╝nden kald─▒rd─▒. G├Âzlerini evin tavan─▒na dikti. “Allah’─▒m, Ref─▒k-i ├él├ó!..” c├╝mlesini tekrarlaya tekrarlaya 63 ya┼č─▒nda iken m├╝barek ruhu Ref─▒k-i ├él├ó’ya y├╝kseldi.

Peygamber Efendimizin ├çocuklu─ču┬áda gen├žli─či gibi kutsal ge├žmi┼čtir. Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V.) do─čar do─čmaz bir├žok harika olaylar meydana gelmi┼čtir.

Kabe i├žerisine olan putlar y├╝z ├╝st├╝ yere d├╝┼čm├╝┼č, ate┼če tapanlar─▒n ate┼čleri s├Ânm├╝┼čt├╝. Mekke halk─▒ yeni do─čan ├žocuklar─▒n─▒ Arap├žas─▒ ├žok g├╝zel olan se├žkin a┼čiretlerden bir s├╝tanneye verirlerdi. Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V.)’de┬áSaado─čullar─▒ kabilesinden Halime Hatun’a verildi.

Halime Hatun, koyunlar─▒n─▒n s├╝t├╝ndeki art─▒┼č─▒n ve hanelerin deki bereketin Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V.)’in┬áy├╝z├╝ suyu h├╝rmetine oldu─čunu hissetmi┼čti. Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V.)’in annesi┬áHazreti ├émine Ebva denilen yerde hen├╝z yirmi ya┼č─▒nda iken vefat etti. Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V.)┬áhen├╝z alt─▒ ya┼člar─▒nda iken annesini de kaybederek yetimli─čiyle beraber ├Âks├╝z’de kalm─▒┼č oldu.

├ťmm├╝ Eymen ad─▒ndaki dad─▒s─▒ kendisini alarak Mekke’ye getirdi ve dedesi Abd├╝lmuttalib’e teslim etti. Bundan iki sene, sonra da Abd├╝lmuttalib vefat edince, ┬áPeygamber Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V.) amcas─▒ Eb├╗ T├ólib’in yan─▒nda kalmaya ba┼člad─▒.

Eb├╗ T├ólib, karde┼činin o─člu Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V.)’i ├žok sever ve ├žok fazla korurdu. Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V.) 12 ya┼člar─▒nda iken ticaret i├žin yola ├ž─▒kt─▒lar. Busra denilen yere kadar gittiler, al─▒┼čveri┼člerini bitirip birka├ž g├╝n sonra geri d├Ând├╝ler.

Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V.)’e┬áKurey┼č kabilesi aras─▒nda kendisine ‘G├╝venilir MuhammedÔÇÖ manas─▒nda ‘ Muhammed├╝ÔÇÖl-Em├«n’ deniliyordu.

Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V.)┬áhen├╝z yirmi be┼č ya┼člar─▒nda idi. O s─▒ralarda Hazreti Hatice validemiz de 40 ya┼člar─▒n─▒ ge├žmi┼č bulunuyordu. Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V.)┬áHazreti Hatice validemiz’le evlenmi┼č, o m├╝barek annemizi ilk e┼či olmak ┼čerefine kavu┼čturmu┼čtur.

Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V.)’in Hz. Hatice validemiz’den ilk ├Ânce Kas─▒m ad─▒ndaki m├╝barek o─člu d├╝nyaya gelmi┼č, bundan dolay─▒ Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V.)’e k├╝nye olarak Eb├╗’l- K├ós─▒m (K├ós─▒mÔÇÖ─▒n babas─▒) denilmi┼čtir. Bundan sonra da Abdullah ad─▒ndaki muhterem o─člu ile;Zeyneb,Rukiye, ├ťmm├╝ G├╝ls├╝m, F├ót─▒mat├╝z Zehra adlar─▒ndaki m├╝barek k─▒zlar─▒ d├╝nyaya gelmi┼člerdir. Kas─▒m, ─░brahim ve Abdullah Hazretleri hen├╝z ├žocukken vefat etmi┼člerdir.

Peygamber Efendimizin Torunları 

Emame Bint-i Ebi’l As (r.a.)
Zeynep Bint-i Ali b. Ebî Tâlib (r.a.)Âtike Binti Zeyd (r.a)
Cemile Binti Sabit (r.a)
D├╝rre Bint-i Ebi Leheb (r.a)
Erva Binti Abd├╝lm├╝ttalib (r.a)
Esma Bint-i Umeys (r.a)
Esma Binti Yezid (r.a.)
Fatima Bin Esed (r.a.)
Fatime- Bint-i Hattab (r.a)
Fatime Bint-i Kays (r.a.)
Hâlime Hatun (r.a)
Hind Binti Amr (r.a)
Hamne Binti Cah┼č (r.a)
Havle Binti Hakim (r.a)
Havle Binti Kays (r.a)
Havle Binti Salebe (r.a)
Hind Binti Utbe (r.a)
H├╝nsa Amr ─░bni e┼č-┼×erid (r.a)
Leyla bint-i Ebi Hasme (r.a)
Rubeyyi Binti Muavviz (r.a)
Safiyye Binti Abd├╝lmuttalib (r.a)
S├╝meyye Binti Habbat (r.a)
S├╝meyra Binti Kays (r.a)
┼×eyma Binti H├óris (r.a)
T├╝mad─▒r Binti Amr (r.a)
├ťmm├╝ At─▒yye (r.a.)
├ťmm├╝ Eymen (r.a)
├ťmm├╝ Fadl (r.a)
├ťmm├╝ H├óni (r.a)
├ťmm├╝ Haram (r.a)
├ťmm├╝ ┼×erik (r.a)
├ťmm├╝ G├╝ls├╝m Binti Ukbe (r.a)
├ťmm├╝ Hakim Binti Haris (r.a)
├ťmm├╝ Mabed (r.a)
├ťmm├╝ R├ófi Selm├ó (r.a)
├ťmm├╝ Ruman (r.a)
├ťmm├╝ S├╝leym (r.a)
├ťmm-i ├ťmare (r.a.)
├ťmm-├╝l Hayr Bint-i Sahr (r.a)
├ťmm├╝ Varaka (r.a)
Zinnire (r.a)

Peygamber Efendimizin Gen├žli─či

Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V.) gen├žlik d├Ânemi, do─čdu─ču ┼čehir olan MekkeÔÇÖde ge├žmi┼čtir. O d├Ânemde gen├žler i├žin normal kar┼č─▒lanan pek ├žok k├Ât├╝ adet ve i┼člerden uzak durmu┼čtur.

Cahiliye d├Âneminde Araplar aras─▒nda i├ž sava┼člar eksik olmazd─▒. Yaln─▒zca “E┼čh├╝r-i hurum” denilen d├Ârt ayda sava┼čmak haram say─▒l─▒rd─▒. Bu d├Ârt ayda (Zilka’de, Zilhicce, Muharrem, Receb) sava┼č yap─▒lacak olursa buna “Ficar Sava┼č─▒” denirdi.

Kurey┼č kabilesi ile Hevazin kabilesi aras─▒nda kan davas─▒ y├╝z├╝nden bir sava┼č ba┼člam─▒┼č ve d├Ârt y─▒l s├╝rm├╝┼čt├╝. Sava┼č, kan d├Âk├╝lmesi haram olan aylarda da devam etti─či i├žin “Ficar Sava┼č─▒” denildi.

Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V.)┬áyirmi ya┼člar─▒nda iken, kabilesi sava┼ča girdi─či i├žin kendisi de kat─▒lmak zorunda kald─▒. Fakat kimseye ok atmam─▒┼č, kimsenin kan─▒n─▒ d├Âkmemi┼čtir. Sadece kar┼č─▒ taraftan at─▒lan oklar─▒ toplay─▒p, amcalar─▒na vermi┼čtir.

B├╝t├╝n Mekkeliler gibi Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V.)’de amcas─▒yla birlikte ticaret yap─▒yordu. Gerek ├žocuklu─čunda, gerekse ticaret hayat─▒nda, d├╝r├╝stl├╝─č├╝ ile tan─▒nm─▒┼čt─▒. S├Âz├╝nde durmad─▒─č─▒, yalan s├Âyledi─či, ba┼čkalar─▒na zarar verecek bir davran─▒┼čta bulundu─ču, bir kimseyi incitti─či asla g├Âr├╝lmemi┼č; d├╝r├╝stl├╝─č├╝ dillere destan olmu┼čtu. Bu y├╝zden Mekke’liler O’na “el-Emin” diyorlard─▒. Onun bu y├╝ksek ahlak─▒n─▒ ├Â─črenen Kurey┼čÔÇÖin zengin kad─▒nlar─▒ndan Hatice, kendisine sermaye vererek ticaret ortakl─▒─č─▒ teklif etti. B├Âylece Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V.)┬áile Hatice aras─▒nda ticaret ortakl─▒─č─▒ ba┼člam─▒┼č oldu.

1111cy3

 

Peygamber Efendimizin Soyu

Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V.) daima Bar─▒┼č istiyordu.

M├╝naf─▒klar─▒n ve m├╝┼čriklerin, sinsi d├╝┼čmanl─▒─č─▒na ra─čmen, Resulullah efendimiz hep bar─▒┼č, yoluna┬ágidiyordu. Sava┼č istemiyordu. Fakat m├╝┼črikler d├╝┼čmanl─▒kta ─▒srarl─▒yd─▒lar. Bunun i├žin, Eshab-─▒ kiramdan┬ábaz─▒lar─▒, art─▒k d├╝┼čmana a├ž─▒k├ža kar┼č─▒ ├ž─▒kmay─▒ arzu ediyor ve; ÔÇťYa Rabbi! Bizim i├žin, senin yolunda, ┼ču┬ám├╝┼čriklerle m├╝cadele etmekten daha k─▒ymetli bir ┼čey yoktur. Bu Kurey┼čli m├╝┼črikler ki, Habibinin┬áPeygamberli─čini yalanlad─▒lar ve MekkeÔÇÖden ├ž─▒kmaya mecbur ettiler. Allah─▒m! Bunlarla sava┼č yapmam─▒za
m├╝saade et!..ÔÇŁ diye dua ediyorlard─▒.

Resullulah efendimiz ise, bu yolda Allah├╝ te├ól├ón─▒n emrini bekliyor, ne buyurulursa ona g├Âre hareket┬áediyordu.┬áNihayet beklenen izin ├ž─▒kt─▒. Cebrail aleyhisselam─▒n getirdi─či vahiyde ┼č├Âyle buyuruluyordu:┬áÔÇťSize kar┼č─▒ harp a├žanlarla, siz de Allah├╝ te├ól├ón─▒n yolunda ├žarp─▒┼č─▒n. Fakat haddi tecav├╝z edip,┬áa┼č─▒r─▒ gitmeyin. Muhakkak ki, Allah├╝ te├ól├ó a┼č─▒r─▒ gidenleri sevmez. Onlar sizi (MekkeÔÇÖden) ├ž─▒kard─▒klar─▒┬ágibi, siz de onlar─▒ ├ž─▒kar─▒n. Onlar─▒n ┼čirk fitneleri, adam ├Âld├╝rmekten daha k├Ât├╝d├╝r. Onlar Mescid-i┬áHaramÔÇÖda sizinle ├žarp─▒┼čmad─▒k├ža, siz de orada, kendileriyle harp etmeyin. Fakat, onlar sizi orada┬á├Âld├╝r├╝rlerse, siz de onlar─▒ orada ├Âld├╝r├╝n. K├ófirlerin cezas─▒ b├Âyledir. E─čer onlar, Allah├╝ te├ól├óy─▒┬áinkardan ve muharebeden vazge├žerlerse, (siz de b─▒rak─▒n. Zira) muhakkak ki, Allah├╝ te├ól├ó pek ├žok┬áma─čfiret ve merhamet edicidir.ÔÇŁ (Bekara suresi: 190-192)

Daha sonra g├Ânderilen bir ayet-i kerimede de buyuruldu ki:
ÔÇť┼×irk fitnesinden eser kalmay─▒ncaya ve din de yaln─▒z Allah├╝ te├ól├ón─▒n oluncaya (yaln─▒z Allah├╝ te├ól├óya ibadet edilinceye) kadar, o m├╝┼čriklerle harp edin. (┼×irkten) vaz ge├žerlerse, (onlara zul├╝m┬áyoktur.) Art─▒k d├╝┼čmanl─▒k (ceza) ancak zalimler ├╝zerinedir.ÔÇŁ (Bekara suresi: 193)┬áFahr-i K├óinat efendimiz, MedineÔÇÖnin asayi┼čini korumak, d├╝┼čmanlar─▒n durumunu kontrol etmek i├žin┬áseriyyeler yani k├╝├ž├╝k askeri birlikler tertipledi. MedineÔÇÖde n├Âbet tutma usul├╝n├╝ koyarak gerekli emniyet┬átedbiri ald─▒.┬áM├╝┼črikleri, ticari ve iktisadi y├Ânden zay─▒f d├╝┼č├╝rmek ve yola getirmek laz─▒md─▒. Bunun i├žin Suriye┬áticaret yollar─▒n─▒ kesmeleri icabediyordu. Bu s─▒rada, bir m├╝┼črik kervan─▒n─▒n Medine yak─▒nlar─▒ndan ge├žmekte┬áoldu─ču i┼čitildi.

Sevgili Peygamberimiz, derhal sefer haz─▒rl─▒─č─▒ yap─▒lmas─▒n─▒ emredip, otuz s├╝varinin ba┼č─▒na hazret-i┬áHamzaÔÇÖy─▒ kumandan tayin etti. Kendisine, Allah├╝ te├ól├ódan korkmay─▒, emri alt─▒nda bulunanlara iyi┬ádavranmay─▒ tavsiye buyurduktan sonra; ÔÇťAllah├╝ te├ól├ón─▒n yolunda, Allah├╝ te├ól├ón─▒n ismini anarak┬ágazaya ├ž─▒k─▒n─▒z! Allah├╝ te├ól├óy─▒ tan─▒mayanlarla ├žarp─▒┼č─▒n─▒z…ÔÇŁ buyurdular. Hazret-i HamzaÔÇÖya, beyaz bir┬ábayrak vererek u─čurlad─▒lar.┬áHazret-i Hamza, emrindeki birlikte ├╝├ž y├╝z s├╝varinin korudu─ču m├╝┼črik kervan─▒na do─čru harekete┬áge├žti. Kervanla, Sif-├╝l-Bahr denilen yerde kar┼č─▒la┼č─▒ld─▒. O s─▒rada orada bulunan iki taraf─▒n da m├╝ttefiki olan┬áMecdi bin Amr, M├╝sl├╝manlar─▒n say─▒ca az oldu─čunu g├Âz ├Ân├╝ne al─▒p yenilebiliceklerini d├╝┼č├╝nd├╝. M├╝sl├╝man┬ádevletinin ilelebet devam─▒n─▒ umarak iki taraf─▒ ├žarp─▒┼čmaktan vazge├žirdi.┬áSonra, hazret-i Hamza ve arkada┼člar─▒ MedineÔÇÖye geri d├Ând├╝ler. Durum, Peygamber efendimize arz
edilince, memnuniyetini bildirerek; ÔÇť─░yi ve do─čru bir i┼č yap─▒lm─▒┼čt─▒rÔÇŁ buyurdular.

Peygamber Efendimizin Kat─▒ld─▒─č─▒ Sava┼člar

Sifülbahr seriyyesi (623-Ramazan ayı) 
Hz. HamzaÔÇÖn─▒n kumandas─▒nda yap─▒ld─▒.

Rabi─č seriyyesi ( 623-┼×evval ay─▒)
Ubeyde b. HarisÔÇÖin komutas─▒ndaki bir s├╝vari birli─či taraf─▒ndan ger├žekle┼čtirildi.

Benu Damra /Vaddan gazvesi (623-┼×evval ay─▒)
Sald─▒rmazl─▒k antla┼čmas─▒ yap─▒ld─▒.

Harrâr seriyyesi (623-Zilkade ayı)
SaÔÇÖd b. Ebu Vakk├ós ba┼čkanl─▒─č─▒nda d├╝zenlendi.

(623-Safer ay─▒ )Ebva gazvesi
Ebva k├Ây├╝ne yap─▒ld─▒.┬áHicretin ikinci y─▒l─▒nda Hz MuhammedÔÇÖin bizzat komutan olarak kat─▒ld─▒─č─▒ gazvedir.

(623 Rebiül-evvel ayı ) Buvat gazvesi 
Bir Kurey┼č kervan─▒n─▒n ├Ân├╝n├╝ kesmek i├žin yap─▒lm─▒┼čt─▒

Batn-ı Nahle seriyyesi (624- Receb ayı) 
Abdullah b. Cah┼č komutas─▒nda yap─▒ld─▒.

624 Bedir Gazvesi
Mekkeli M├╝┼čriklere kar┼č─▒ yap─▒ld─▒. M├╝sl├╝manlar─▒n Kesin zaferiyle sonu├žland─▒.

625 Uhud Gazvesi
Mekkeli M├╝┼čriklere kar┼č─▒ yap─▒ld─▒. Sava┼č kaybedildi.

625 Beni Nadir ve Beni Kurayza Gazveleri
Medineli Yahudi kavimlerle M├╝sl├╝man Kavimler aras─▒nda yap─▒lan sava┼člard─▒r.

626 D├╝met├╝l Cendel ve 627 Beni M├╝stalik Gazveleri
Baz─▒ ┼×am arab kabilelerine kar┼č─▒ yap─▒ld─▒.

627 Hendek Gazvesi
Mekkeli M├╝┼čriklere kar┼č─▒ yap─▒ld─▒.M├╝┼črikelr geri ├žekilmek zorunda kald─▒.

Hevazin kabilesi seriyyesi 628
├ľmer b. Hattab komutas─▒nda ger├žekle┼čen bir sefer.

628 Hayber Gazvesi
Hendek sava┼č─▒nda m├╝┼čriklerin taraf─▒nda olan yahudilere kar┼č─▒ yap─▒ld─▒.Hayber Kalesi ele ge├žirildi.

629 Mute Seriyyesi
Romal─▒ H─▒ristiyanlar, Gassanili M├╝┼čriklere kar┼č─▒ yap─▒ld─▒. Sava┼č kaybedildi.

630 (Hicri 8)MekkeÔÇÖnin Fethi
Kekkeli M├╝┼čriklere kar┼č─▒ yap─▒ld─▒.Mekke M├╝sl├╝manlarca fethedildi.

630 (Hicri 8)Huneyn Gazvesi
Taifli m├╝┼čriklere kar┼č─▒ yap─▒ld─▒.Taifliler geri ├žekildi.

630 (Hicri 9)Taif Gazvesi
Taifli m├╝┼čriklere kar┼č─▒ yap─▒ld─▒.Taif ku┼čat─▒ld─▒. Sonu├ž al─▒namay─▒nca ku┼čatma kald─▒r─▒ld─▒. Bir y─▒l sonra Taif m├╝sl├╝man oldu.

630 (Hicri 9) Teb├╝k Gazvesi
Romal─▒lara kar┼č─▒ yap─▒ld─▒. Romal─▒lar Sava┼č meydan─▒na ├ž─▒kmad─▒lar.

 

Peygamber Efendimizin 40 Hadisi

─░lmin afeti unutmakt─▒r.

Temizlik iman─▒n yar─▒s─▒d─▒r.

(Deveyi) ba─čla ve tevekk├╝l et.

Oru├ž tutun, s─▒hhat bulun.

Namaz dinin dire─čidir.

Helal pe┼činde ko┼čmak cihadd─▒r.

G├╝zel s├Âz sadakad─▒r.

Cennet k─▒l─▒├žlar─▒n g├Âlgesi alt─▒ndad─▒r.

Meclislerdeki s├Âzler emanettir.

Hayra vesile olan yapan gibidir.

Cennet c├Âmertler yurdudur.

Oru├ž sabr─▒n yar─▒s─▒d─▒r.

Sab─▒r iman─▒n yar─▒s─▒d─▒r.

Tebess├╝m etmek sadakad─▒r.

Sab─▒r, ba┼čar─▒n─▒n anahtar─▒d─▒r.

Sab─▒r, musibetin ilk an─▒ndakidir.

─░badetin efdali devaml─▒ olan─▒d─▒r.

KurÔÇÖan, s─▒rf devad─▒r.

Dilini tutan kurtuldu.

Hikmetin ba┼č─▒ Allah korkusudur.

Vaad edilen verilmelidir.

Dua m├╝minin silah─▒d─▒r.

M├╝samaha et ki sende g├Âresin.

Namaz m├╝minin nurudur.

Pi┼čmanl─▒k t├Âvbedir.

Mescid, takva sahiplerinin evidir.

Din nasihattir.

Dua ibadettir.

Cuma fakirlerin hacc─▒d─▒r.

G├╝zel soru, ilmin yar─▒d─▒r.

├ľnce selam, sonra kelam.

├ľfkelendi─činde sus.

├çok g├╝lmek kalbi ├Âld├╝r├╝r.

Oru├ž kalkand─▒r.

Sabah uykusu, r─▒zka engeldir.

─░├žki, k├Ât├╝l├╝klerin anas─▒d─▒r.

G├Âzlerin zinas─▒ bakmakt─▒r.

Kanaat bitmez bir sermayedir.

Hayâ(utanma duygusu) imandandır.

Ki┼či, arkada┼č─▒n─▒n dini ├╝zeredir.

Peygamber Efendimizin Annesi ve Peygamber Efendimizin Annesinin vefatları

Sevgili Peygamberimizin, ├╝├ž-be┼č ya┼člar─▒nda bile hususi bir hali vard─▒. Tekbir getiriyor ve AllahÔÇÖa┬áhamd ediyordu. Esrarl─▒ bir ciddiyet, a─č─▒r ba┼čl─▒l─▒k di─čer ├žocuklardan ay─▒r─▒yordu OÔÇÖnu.┬áAkran─▒ olan ├žocuklar oyun oynar, fakat O, aralar─▒na kat─▒lmazd─▒. Bir kenara oturur, onlar─▒┬ág├╝l├╝mseyerek seyrederdi.┬áAlt─▒ ya┼č─▒nda iken, annesi, ├ťmm├╝ Eymen ad─▒ndaki cariye ile birlikte, akrabalar─▒n─▒ ve babas─▒┬áAbdullahÔÇÖ─▒n mezar─▒n─▒ ziyaret etmek i├žin MedineÔÇÖye gittiler.

Burada, bir ay kald─▒lar. Peygamber efendimiz MedineÔÇÖde Neccaro─čullar─▒ÔÇÖna ait havuzda y├╝zmeyi┬á├Â─črendi. Bu s─▒rada bir Yahudi alimi OÔÇÖndaki n├╝b├╝vvet alametlerini g├Âr├╝nce, ÔÇťacaba O Peygamber bu┬á├žocuk mu?ÔÇŁ endi┼česi d├╝┼čt├╝ i├žine.┬áErtesi g├╝n efendimizin yaln─▒z bir an─▒n─▒ kollayarak yan─▒na sokulup yava┼č├ža sordu:
- Senin ad─▒n ne?
- Ahmed…
Tahmininin do─čru oldu─čunu bu cevab─▒ al─▒nca anlad─▒. Dayanamay─▒p hayk─▒rd─▒:
- Bu ├╝mmetin peygamberi i┼čte burada!!! Sanki ┼čuurunu kaybetmi┼čti.
Oradaki Yahudi alimlerinden baz─▒lar─▒ da, OÔÇÖndaki peygamberlik alametini g├Ârm├╝┼čler, peygamber┬áolaca─č─▒n─▒ aralar─▒nda konu┼čup anlatm─▒┼člard─▒.┬áOnlar─▒n bu s├Âzlerini duyan ├ťmm├╝ Eymen, durumu hazret-i Amine validemize haber verince,┬ám├╝barek anneleri bir zarar gelmesinden ├žekinerek, OÔÇÖnu al─▒p MekkeÔÇÖye d├Ânmek ├╝zere yola ├ž─▒kt─▒.┬áEbva denilen yere geldiklerinde, hazret-i Amine validemiz hastaland─▒. Hastal─▒─č─▒ art─▒p s─▒k s─▒k┬ákendinden ge├žiyordu. ┼×efkat ve merhamet dolu g├Âzlerini k├óinat─▒n ├Âz├╝, mukaddes o─člunun nur merkezi┬ág├╝zel y├╝z├╝ne bak─▒yor ondan hi├ž ay─▒rm─▒yordu…

Mukaddes evlad, ruhunu teslim etmek ve kendisini iki tarafl─▒ ├Âks├╝z b─▒rakmak ├╝zere bulunan Amine┬áHatunÔÇÖun ba┼č─▒na tela┼č ve ─▒st─▒rapla dolan─▒rken, aziz anne, ya┼čl─▒ g├Âzleri ile ba┼č─▒nda duran sevgili o─čluna┬ábakarak ┼ču s├Âzleri s├Âyledi:
ÔÇťAllah├╝ te├ól├ó seni, m├╝barek eylesin. R├╝yama g├Âre, sen celal ve bol ikram sahibi olan Allah├╝ te├ól├ó┬átaraf─▒ndan, ├édemo─čullar─▒na helal ve haram─▒ bildirmek ├╝zere g├Ânderilen peygambersin. Cenab-─▒ Hak seni,┬ámilletlerle birlikte s├╝r├╝p gelen putlardan ve putperestlikten muhafaza edip koruyacakt─▒rÔÇŁ

Sonra ┼ču beytleri s├Âyledi:
Eskir yeni olan, ├Âl├╝r ya┼čayan
T├╝kenir ├žok olan, var m─▒ gen├ž kalan.
Ben de ├Âlece─čim, tek fark─▒m ┼čudur:
Seni ben do─čurdum, ┼čerefim budur.
Geride b─▒rakt─▒m hay─▒rl─▒ evlad,
G├Âz├╝m├╝ kapad─▒m, i├žim pek rahat.
Benim nam─▒m kal─▒r daim dillerde,
Senin sevgin ya┼čar hep g├Ân├╝llerde.
┼×iir bitince nur anne, ruhunu teslim etti. Amine validemiz vefat etti─činde yirmi ya┼č─▒nda idi. ┼×imdi de┬áanneden ├Âks├╝z kal─▒yordu Sevgili peygamberimiz…
├ťmm├╝ Eymen, ├élemlerin efendisini yan─▒na al─▒p, birka├ž g├╝n s├╝ren yolculuktan sonra MekkeÔÇÖye┬ágetirip dedesi Abd├╝lmuttalibÔÇÖin yan─▒na b─▒rakt─▒.

Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V.)’in D├╝nyaya Te┼črifleri

Yedi kat yer, yedi kat g├Âk, k─▒saca b├╝t├╝n ├ólem b├╝y├╝k bir h├╝rmet ve sevin├ž i├žinde; Seyyid-il-M├╝rselin,
Hatem-├╝l-enbiya, Habib-i Huda olan efendisini beklemekte art─▒k…
B├╝t├╝n mahlukat; ÔÇťHo┼č geldin ya Resulallah!ÔÇŁ demek i├žin haz─▒r… Hicretten 53 sene evvel Fil
vakÔÇÖas─▒ndan iki ay kadar sonra, RebiÔÇÖul-evvel ay─▒n─▒n on ikinci Pazartesi gecesi sabaha kar┼č─▒ MekkeÔÇÖnin
Ha┼čimo─čullar─▒ mahallesinde, Safa Tepesi yak─▒n─▒ndaki saadethanede hasretle beklenen, Allah├╝ te├ól├ón─▒n
nuru ÔÇťMuhammed Mustafa sallallah├╝ aleyhi ve sellemÔÇŁ do─čdu, OÔÇÖnun te┼črifiyle ├ólem, yeniden hayat
buldu. Karanl─▒klar, birden ÔÇťNurÔÇŁ ile ayd─▒nland─▒.
┼×ereflerin en y├╝cesine mazhar olan annelerin en bahtiyar─▒ hazret-i Amine, hamileli─čini ┼č├Âyle
anlat─▒r:
O Servere hamile oldu─čum g├╝nlerde, hi├ž ac─▒ ve elem g├Ârmedim. Hamile oldu─čumu hissetmezdim.
Ancak alt─▒ aydan sonra bir g├╝n, uyku ile uyan─▒kl─▒k aras─▒nda bir kimse bana;
- Senin hamile oldu─čun kimdir, bilir misin? dedi.
- Bilmiyorum, cevab─▒n─▒ verince;
- Bilmi┼č ol ki, Peygamberlerin sonuncusuna hamilesin! haberini verdi.
Do─čum zaman─▒ yakla┼č─▒nca, o kimse tekrar geldi, dedi ki: ÔÇťEy Amine! ├çocuk do─čunca, ismini
ÔÇśMuhammedÔÇÖ koy!ÔÇŁ
Hazret-i Amine validemiz, do─čum an─▒n─▒ da ┼č├Âyle anlat─▒r:
ÔÇťDo─čum an─▒ geldi─činde, heybetli bir ses i┼čittim. ├ťrpermeye ba┼člad─▒m. Sonra beyaz bir ku┼č g├Ârd├╝m,
gelip kanad─▒ ile beni s─▒vazlad─▒. Korku ve ├╝rpertiden eser kalmad─▒. O anda susam─▒┼č, sanki hararetten
yan─▒yordum. Yan─▒mda s├╝t gibi beyaz, bir kase ┼čerbet g├Ârd├╝m. O ┼čerbeti, i├žmem i├žin bana verdiler. ─░├žtim,
baldan tatl─▒ ve so─čuk idi. Art─▒k susuzlu─čum kalmam─▒┼čt─▒.
Sonra b├╝y├╝k bir nur g├Ârd├╝m, evim o kadar nurland─▒ ki, O nurdan ba┼čka bir ┼čey g├Ârm├╝yordum. O
s─▒rada etraf─▒m─▒ sar─▒p, bana hizmet eden pek ├žok han─▒m g├Ârd├╝m. Boylar─▒ uzun, y├╝zleri g├╝ne┼č gibi
parl─▒yordu. Bunlar, Abd├╝ Menaf kabilesinin k─▒zlar─▒na benzerlerdi. Bunlar─▒n birden bire ortaya
├ž─▒kmalar─▒ndan hayret i├žinde idim.
Onlardan biri dedi ki: ÔÇťBen FirÔÇÖavnÔÇÖ─▒n han─▒m─▒ AsiyeÔÇÖyim!ÔÇŁ Di─čeri de; ÔÇťBen de Meryem binti
─░mranÔÇÖ─▒m. Bunlar da Cennet hurileridirÔÇŁ dedi.
Yine o esnada beyaz, uzun ve g├Âkten yere kadar uzanm─▒┼č ipek bir kuma┼č g├Ârd├╝m. ÔÇťOnu
insanlar─▒n g├Âz├╝nden ├Ârt├╝nÔÇŁ dediler. O anda bir b├Âl├╝k ku┼č peyda oldu. A─č─▒zlar─▒ z├╝mr├╝tten, kanatlar─▒
yakuttand─▒. Korkudan terlemi┼čtim, d├╝┼čen ter damlalar─▒ndan misk kokusu yay─▒l─▒yordu.
O halde iken g├Âz├╝mden perdeyi kald─▒rd─▒lar. B├╝t├╝n yery├╝z├╝n├╝ do─čudan bat─▒ya kadar g├Ârd├╝m.
Etraf─▒m─▒ melekler ku┼čatm─▒┼čt─▒. Muhammed (aleyhisselam) do─čar do─čmaz, m├╝barek ba┼č─▒n─▒ secdeye koydu,
┼čehadet parma─č─▒n─▒ kald─▒rd─▒. Sonra g├Âkden, OÔÇÖnu b├╝r├╝yen, beyaz bir bulut par├žas─▒ indi.
Bir ses i┼čittim; ÔÇťOÔÇÖnu ma─čripten ma┼čr─▒ka kadar her yerde gezdirin. Gezdirin ki, c├╝mle ├ólem
OÔÇÖnu ismiyle, cismiyle ve s─▒fat─▒yla g├Ârs├╝nler. OÔÇÖnun isminin Mahi oldu─čunu yani Allah├╝ te├ól├ó,
OÔÇÖnunla ┼čirki yok etti─čini bilsinlerÔÇŁ diyordu.
O bulut da g├Âzden kayboldu ve MuhammedÔÇÖi (sallallah├╝ aleyhi ve sellem) bir beyaz y├╝nl├╝ kuma┼č
i├žinde sar─▒l─▒ g├Ârd├╝m. Yine o s─▒rada, y├╝zleri g├╝ne┼č gibi parlayan ├╝├ž ki┼či geldi. Birinin elinde g├╝m├╝┼čten bir
ibrik, birinin elinde z├╝mr├╝tten bir le─čen, birinin elinde de bir ipek vard─▒.
─░brikten sanki misk daml─▒yordu. M├╝barek o─člumu le─čenin i├žine koydular. M├╝barek ba┼č─▒n─▒ ve
aya─č─▒n─▒ y─▒kay─▒p, ipe─če sard─▒lar. Sonra m├╝barek ba┼č─▒na g├╝zel koku s├╝rd├╝ler, m├╝barek g├Âzlerine s├╝rme
├žektiler ve g├Âzden kayboldular.ÔÇŁ

Peygamber Efendimizin Ayak ─░zi dahi ├Âyle de─čerliymi┼č ki Sahabeler┬áPeygamber Efendimizin Ayak ─░zi nereye bast─▒ysa oraya basmak i├žin gayret g├Âsterirlermi┼č.

Toplam 9 sayfa, 4. sayfa g├Âsteriliyor.« ─░lk...23456...Son »